Jazzy…

30th of April, International Jazz Day, although I would prefer to be in Havana, to see 50 of the greatest Jazz musicians perform, in Cuba, I had the great opportunity to be at the Jazz Concert organized by Home Sessions Greece.

Three important Greek jazz bands performing at a cozy, friendly place! A perfect  way to spend the “International Jazz Day“!

Triplicity, featuring:
Panos Vasilopoulos (l) – Drums
Giorgos Stavroulakis (m) – Guitar
Panagiotis Mpourazanis (r) – Bass

Giotis Samaras Trio, featuring:
Giotis Samaras – Guitar
Kostis Christodoulou – Keyboards
Dimitris Klonis – drums

Giotis Samaras

Dimitris Klonis – drums

Aris Papadopoulos Quartet, featuring:
Aris Papadopoulos – piano
George Stavroulakis –  Guitar
Xrisostomos Boukalis – Double bass
Nikos Sidirokastritis – Drums

Xrisostomos Boukalis

Nikos Sidirokastritis

Sorry to miss Aggelos Gabriil Trio.

Most of you, my readers, know that I travel… I travel as much as I can. The last years less, but again, as much as I can. This Sunday (30th of April) I did a different trip, into the world of some excellent Greek jazz musicians.
So refreshing, so brain-cleaning. Thank you guys!

#ExposedViews

Major Tom’s gone…

Today David Bowie passed away. Sad for us who grew up with his songs…

For me the song that I will remember him for is “The Man Who Sold The World”.

Some years ago Bowie has said about this song: “That song for me always exemplified kind of how you feel when you’re young, when you know that there’s a piece of yourself that you haven’t really put together yet. You have this great searching, this great need to find out who you really are.

Not more to add than that we will always remember him.

R.I.P David Bowie

Μπροστά στην κάλπη δεν θα ξεχάσω…

Γαλουχήθηκα από μικρός να σέβομαι την στιγμή άσκησης του εκλογικού μου δικαιώματος, ως πράξη απόλυτης δημοκρατίας και σεβασμού στον εαυτό και την ελευθερία μου.

Ειδικά το τελευταίο, ο σεβασμός στον εαυτό μο,υ έχει υποστεί σημαντικά πλήγματα τα τελευταία χρόνια. Ένα από αυτά ήταν να δω την εταιρεία όπου εργαζόμουν να εκφυλίζεται και εσκεμμένα να καταστρέφεται, αφήνοντάς με απλήρωτο για μέρος της δουλειάς που είχα προσφέρει και μέσω νομικίστικων τεχνασμάτων να μένω, μαζί με πολλούς συναδέλφους μου, που έδωσαν για αρκετά χρόνια την ψυχή τους, χωρίς δουλειά και χωρίς χρήματα.

Όμως, δεν είναι αυτό που θα θυμάμαι τη στιγμή που θα ασκήσω, σύντομα, το εκλογικό μου δικαίωμα. Εκεί, πίσω από το παραβάν, θα θυμηθώ, ότι το δικαστήριό που έγινε από εμένα εναντίον των εταιρειών Option Press AE και Extreme Editorial Services Μον.ΕΠΕ (την εταιρεία που δημιουργήθηκε, ευφυέστατα ομολογώ, ώστε κανείς από τους εργαζομένους να μην έχει δικαίωμα σε οποιαδήποτε αποζημίωση) υπό την διοίκηση του Κωνσταντίνου Παπατριανταφύλλου, έγινε 2,5 χρόνια μετά την υποβολή της αγωγής μου, στις 24 Σεπτεμβρίου 2013 (ερήμην των κατηγορουμένων που δεν έκαναν τον κόπο να εμφανιστούν, περιφρονώντας εμφανώς ακόμη και τη δικαιοσύνη) και ακόμη, έναν χρόνο και τέσσερις μήνες μετά, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ! (Προσοχή, δεν περιμένω να γίνει κάποια δίκη, αλλά να βγάλει απόφαση ο δικαστής!)

Αυτοί, που επέτρεψαν να εκφυλιστεί ολόκληρη η χώρα ακόμη και η δικαιοσύνη, από εμένα δεν θα λάβουν ψήφο… ΠΟΤΕ!

Greek Member’s of Parliament 2013 salary: €20.000

Greek House of Parliament

It is many times that I believe it is completely our fault… It is us to blame for the situation in Greece. Recently the blog www.ramnousia.com, reported the exact monthly cost of each of the Greek Members of Parliament, as it applies for 2013! If you read, I am sure that you will agree that we, as a country, are very flexible in things we shouldn’t.

Before you go on, you need to realize that we talk for this time that official unemployment rate is over 27%, the basic monthly salary is €586 (incl. taxes) and soon many more Greeks will lose their job.

So, at this time, this critical time for Greece the Members of Greek Parliament enjoy such a high income that is out of any reason.

The monthly income of Members of Greek Parliament as of July 2013
Parliamentary Allowance (as basic salary): €8.000
For Research Associates: €4.000
Allowance office organization: €2.263
Participation in Committees: €1.100 (it is an average amount as some of them are involved in more and other in less committees…)
Car leasing: €1.000
Renting cost (applies for Province Members of Parliament): €1.000
Phone budget: €983
Air tickets (applies for Province Members of Parliament): €960
Fuel budget: €473
Medical Insurance: €350
Cell phone budget: €200

The above analysis results from the appeal of the Court Officials who protest of the cuts to their salaries and so it is 100% true. That means that every one of the 300 Members of the Greek Parliament consumes €20.329 per month from the country’s diminished budget or about €677 per day (higher than the monthly salary of many Greeks), or €244.000 per year!

This is a NOT ACCEPTABLE situation especially if we realize that the Greek government is doing nothing for the profit of the country…

For my Greek speaking friends, you can read the analysis HERE.

I read, to increase the possibility to exist… – Διαβάζω, μήπως και καταφέρω να υπάρχω…

Μόλις χθες έπεσε στην προσοχή μου μια απίστευτη συνέντευξη του δημοσιογράφου και συγγραφέα Greg Palast στον δημοσιογράφο του MSNBC (Αμερικάνικο Ειδησεογραφικό δίκτυο), Dylan Ratigan.

Πέραν όλων των σοκαριστικών που περιγράφει ο Palast, είναι θλιβερό ότι η συνέντευξη δόθηκε στις 15 Νοεμβρίου του 2011 και μέχρι σήμερα, περίπου 18 μήνες μετά, οι Έλληνες αγνοούν εντελώς όχι μόνο την ύπαρξη της συνέντευξης, αλλά και τα πραγματικά γεγονότα στα οποία αναφέρεται.

Αποφάσισα να αναπαράγω τη σημαντική αυτή συνέντευξη μήπως και κάποιοι τη διαβάσουν και προβληματιστούν λίγο παραπάνω σε σχέση με το τι περνά η Ελλάδα.

Πηγή του άρθρου αυτού ήταν το Ελληνικό site Ramnousia, οι υπεύθυνοι του οποίου έκαναν και την απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης.

ΕΔΩ υπάρχει το link του αρχικού άρθρου.

“GREG PALAST: «Η Ελλάδα είναι τόπος εγκλήματος της Goldman Sachs»

Μία συνέντευξη με τεράστιο ενδιαφέρον έδωσε ο γνωστός Αμερικανός δημοσιογράφος και πολυγραφότατος (αντινεοταξικός) συγγραφέας Greg Palast στον παρουσιαστή Dylan Ratigan του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου MSNBC.

Η συζήτηση αφορούσε την κρίση στην Ελλάδα και τα πραγματικά αίτιά της. Κάποιες από τις έρευνες που έχει κάνει ο Palast έχουν συζητηθεί ευρέως. Ενδεικτικά, το 1991, ο οικονομολόγος Joseph Stiglitz, πρώην διοικητικό στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Greg Palast και την βρετανική εφημερίδα The Observer, περιέγραψε το σχέδιο με τα 4 προβλέψιμα στάδια που το ΔΝΤ εφαρμόζει σε χώρες του Τρίτου Κόσμου με τις οποίες υπογράφει συμβόλαια δανεισμού. Η εισαγωγή του Greg Palast: «Μία πραγματικά αποτρόπαια και μεγάλης κλίμακας απάτη έστησαν από κοινού η τράπεζα Goldman Sachs και μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, απάτη για την οποία ο ελληνικός λαός θα πληρώσει με το χαμένο μέλλον του. Η πολιτική τάξη της Ε.Ε. γνώριζε εκείνη την εποχή ότι τα ελληνικά λογιστικά βιβλία είχαν πειραχθεί, αλλά παρ’ όλα αυτά επέτρεψαν στη χώρα να μπει στην ευρωζώνη. Όλα δείχνουν ότι η Goldman Sachs έστησε ένα δικό της είδος Περλ Χάρμπορ, το οποίο επέτρεψε στην τωρινή ηγεσία της Ε.Ε. να εκμεταλλευθεί κατάλληλα την περίσταση με σκοπό να τρομοκρατήσει, μέσω της εξαθλίωσης, οποιαδήποτε χώρα θα της στεκόταν εμπόδιο στο να δημιουργήσει ένα ευρωπαϊκό υπερκράτος ολοκληρωτισμού».

Ολόκληρο το απομαγνητοφωνημένο περιεχόμενο της εκπομπής έχει ως εξής:

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Τεμπέλικος λαός, μη εξυπηρετικές δημόσιες υπηρεσίες, ανεξέλεγκτος δανεισμός”… Με αυτό τον τρόπο περιγράφονται σήμερα οι Έλληνες. Η ελληνική οικονομία έχει μέγεθος κατά τι μικρότερο από αυτό της οικονομίας του Ντάλλας στην πολιτεία του Τέξας, αλλά το ελληνικό δημόσιο χρέος, δεδομένου του μεγέθους της οικονομίας της χώρας, ξεπερνάει κάθε φαντασία. Αλλά όπως και στην Γουώλ Στρητ, οι δρόμοι της Αθήνας είναι σήμερα θέατρα επεισοδίων, αφού ο ελληνικός λαός είναι προφανώς το θύμα μιας συγκεκαλυμμένης απάτης. Ο σημερινός μας καλεσμένος, μάλιστα, ισχυρίζεται ότι η Goldman Sachs είναι αυτή που προκάλεσε όλη την κρίση που βλέπουμε να ξεδιπλώνεται σήμερα. Τον γνωρίζετε όλοι. Είναι ο Greg Palast, ο γνωστός ρεπόρτερ και συγγραφέας του βιβλίου «Vultures’ Picnic» (To πικ νικ των όρνεων), στο οποίο περιγράφει πώς οι πετρελαιάδες, οι πειρατές της εξουσίας και άλλα «σαρκοβόρα», όπως τους ονομάζει, έχουν μετατρέψει τη ζωή στις κοινωνίες μας σε μυθιστορηματικό θρίλερ. Greg, πώς γίνεται μια τράπεζα να είναι σε θέση να δανείζει ποσά σε μια χώρα που έχει μια οικονομία λίγο μικρότερη από αυτή της πόλης του Ντάλλας, και μάλιστα ποσά αυτού του μεγέθους»;

Greg Palast: «Δεν μιλάμε για δάνειο στην περίπτωση της Ελλάδας. Μιλάμε για έγκλημα. Η Ελλάδα είναι ένας τόπος εγκλήματος, Dylan. H αλήθεια της υπόθεσης είναι ότι δεν έχουμε να κάνουμε με έναν λαό που δεν κάνει τίποτε άλλο εκτός από το να πίνει ούζο και να φτύνει κουκούτσια από ελιές, ή έναν λαό που βγαίνει στη σύνταξη από τότε που είναι στην εφηβεία, ή είναι τόσο τεμπέλης που δεν πατάει στη δουλειά του πάνω από μισή ώρα την ημέρα. Αυτά όλα είναι το παραμύθι που μας πουλάνε. Οι Έλληνες είναι τα θύματα αυτή τη στιγμή και θέλουν να τους τιμωρήσουν και να τους φορτώσουν το φταίξιμο. Είναι τα θύματα του εγκλήματος οι Έλληνες! Και το έγκλημα έγινε ως εξής: Η Goldman Sachs, ήδη από το 2001-2002 έκανε ένα «deal» με την άρχουσα τάξη της Ελλάδας. Η συμφωνία ήταν να αρπάξει ευρώ από τα ταμεία του κράτους, να τα μετατρέψει σε γιεν, να τα ξαναμετατρέψει σε ευρώ και άλλα τέτοια κόλπα. Η Goldman υφίσταται απώλειες πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, η ελληνική κυβέρνηση βγάζει κέρδος και δεν φαίνεται έλλειμμα στα ταμεία του κράτους παρά μόνο ένα 3%. Η ελληνική οικονομία φαίνεται να είναι μια χαρά. Αλλά στην πραγματικότητα η Goldman δεν υφίσταται απώλειες πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Είναι όλα μια απάτη!

Υπήρχε ήδη μια μυστική συμφωνία ότι το ποσό αυτό θα το έπαιρνε πίσω στο ακέραιο και όχι μόνο. Για να μην αναφέρουμε το γεγονός ότι η Goldman, μόνο για να οργανώσει την όλη απάτη, τους χρέωσε 300 – 400 εκατομμύρια δολάρια».

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Θα σε διακόψω, Greg. Να μην ξεχνάμε ότι δεν υπάρχει εδώ μαζί μας κάποιος από την Goldman για να εκπροσωπήσει την τράπεζα στον διάλογο αυτό. Αυτές τις κατηγορίες που μας αναφέρεις εδώ τις έχεις απευθύνει σε αυτούς άμεσα»;

Greg Palast: «Aν έχω λέει… Μην ξεχνάς ότι εργάζομαι στο ρεπορτάζ έρευνας του τηλεοπτικού σταθμού του BBC. Ο τομέας του ρεπορτάζ έρευνας είναι καθ’ όλα νόμιμος στη Βρετανία, αλλά το άρθρο 4 του νομοσχεδίου «Patriot Act» που ψηφίστηκε επί γιού Μπους ποινικοποίησε το είδος αυτό ρεπορτάζ στις ΗΠΑ και δεν επιτρέπονται πια τέτοιου είδους δημοσιογραφικές έρευνες. Αλλά όταν κάποιος απευθυνθεί στην ίδια την Goldman Sachs, η εταιρεία έχει δικαίωμα να απαντήσει. Επικοινώνησα μαζί τους τηλεφωνικά και πήγα μέχρι το κατώφλι της κεντρικής εισόδου τους με την ελπίδα ότι κάποιον θα πετύχαινα. Αρνούνται να απαντήσουν σε αυτές τις κατηγορίες. Μου έδωσαν μια δήλωση γεμάτη με ανακρίβειες. Δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι έκαναν ανταλλαγές συναλλάγματος για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης.

Οι ανταλλαγές συναλλάγματος εμπίπτουν στα οικονομικά εγκλήματα απάτης και στο παρελθόν έχουν ήδη γίνει τέτοιες ανταλλαγές για λογαριασμό της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Το ζήτημα είναι ότι όταν έβγαιναν στις αγορές κρατούσαν αυτές τις συναλλαγές μυστικές και έφτιαξαν ένα σκηνικό τέτοιο ώστε να φαίνεται ότι η ελληνική οικονομία δεν αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα. Αυτό συνιστά απάτη. Παλιότερα, θα θυμάσαι, ότι όταν ανακαλύπταμε ένα παρόμοιο σενάριο που είχε παιχτεί εδώ στις ΗΠΑ, οι υπεύθυνοι συλλαμβάνονταν αμέσως, τους βγάζαμε από το κτίριο της τράπεζάς τους και τους προφυλακίζαμε. Σήμερα τι βλέπουμε να γίνεται; Σήμερα οι τύποι αυτοί δεν θεωρούνται πια «όρνεα». Σήμερα η Goldman το παίζει θεός και δεν την αγγίζει κανείς.Και όμως αυτό που έγινε είναι έγκλημα. Είναι μια τεράστια απάτη, η οποία όταν αποκαλύφθηκε, ήταν φυσικό να τιναχθεί η ελληνική οικονομία στον αέρα, αφού κανείς δεν δάνειζε χρήματα στους Έλληνες λόγω της απάτης που είχε διαπραχθεί. Σήμερα, λοιπόν, αντί να πληρώνει η Ελλάδα 3% επιτόκιο για ένα δάνειο, πληρώνει 9, 12, 15%. Είναι σκέτη παράνοια αν το σκεφτείς.

Η μέση ελληνική οικογένεια σήμερα καλείται να πληρώσει 14.000 δολάρια το χρόνο μόνο για τους τόκους αυτού του χρέους. Και όλα αυτά έγιναν μόλις αποκαλύφθηκε η απάτη»!

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια): «Συγνώμη. Να σας διακόψω μια στιγμή. Παρουσιάζετε το γεγονός αυτό με τέτοιο τρόπο που θα νόμιζε κανείς ότι οι Έλληνες δεν έχουν καμιά απολύτως ευθύνη στην υπόθεση. Αν κατηγορείτε την Goldman, δεν έχω λόγους να διαφωνήσω, αλλά θα πρέπει να παραδεχτείτε ότι οι Έλληνες έχουν κάποιο μέρος της ευθύνης και μόνοι τους αναμίχθηκαν σε αυτή την υπόθεση».

Greg Palast: «Τι εννοείτε με το «μόνοι ΤΟΥΣ»; Ποιοί είναι αυτοί; Τον λαό που διαδηλώνει σήμερα στους δρόμους εννοείτε; Τους Έλληνες οδηγούς τρόλεϊ; Τους δασκάλους»;

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια): «Η ελληνική κυβέρνηση, η οποία εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό, είναι επίσης υπεύθυνη για ό,τι έγινε».

Greg Palast: «Διαπράχθηκε ένα έγκλημα! Όταν διαπράττεται ένα έγκλημα εναντίον ενός λαού…»

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια): «Μα τι λέτε…»

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Αυτό που εννοούσε η Susan είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση ήταν και αυτή συνεργός στο έγκλημα. Πράγμα που σημαίνει ότι η Goldman Sachs δεν θα μπορούσε να μπει στην Ελλάδα και να αναμιχθεί στα οικονομικά της χώρας αν δεν υπήρχε η συνέργεια της συμμετοχής της ελληνικής ηγεσίας, η οποία ήθελε να δείξει ότι επιτελεί το έργο της θαυμάσια για το συμφέρον του ελληνικού λαού, σε σημείο που συνήργησε με τις τράπεζες για να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι παρήχθηκε έργο υπέρ του λαού. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι πολιτικοί μιας κυρίαρχης χώρας συνεργούν με τους τραπεζίτες και οργανώνουν μια οικονομική απάτη, έτσι ώστε και οι τράπεζες να βγάζουν κέρδος, και οι κυβερνήσεις να διατηρούνται στην εξουσία, ενώ ο λαός πληρώνει όλο τον λογαριασμό στο τέλος».

Greg Palast: «Αντίθετα, στην Ισλανδία είδαμε να συλλαμβάνεται ο πρωθυπουργός μόλις αποκαλύφθηκε ένα παρόμοιο colpo grosso της κυβέρνησης με τις τράπεζες. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να συλλαμβάνονται οι εγκληματίες και όχι να καταγγέλλονται τα θύματα. Στην Ελλάδα σήμερα χρεοκοπούν τα θύματα και επιτρέπουν στους εγκληματίες να διαφεύγουν. Η Goldman έχει ακόμα στις τσέπες της μισό εκατομμύριο από όσα χρέωσε για αυτή την απάτη στην Ελλάδα. Άρα ενοχοποιούνται τα θύματα. Διαφωνώ μαζί σας. Αυτοί που θα πρέπει να κατηγορούνται σήμερα είναι οι δράστες, τα όρνεα».

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Συμφωνώ μαζί σου σ’ αυτό. Ενδιαφέρουσα η «παρτίδα πινγκ πονγκ» που είχαμε σήμερα εδώ ανάμεσα στην πλευρά που λέει «φταίνε οι τράπεζες» και την άλλη που λέει «φταίει η κυβέρνηση», αλλά όπως βλέπουμε και εδώ στις ΗΠΑ, αυτές οι δύο πλευρές υπάρχουν πάντα. Και η ουσία είναι ότι φταίνε και οι δύο».

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια): «Δεν νοείται διαφορετικά…»

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Τόσο οι τραπεζίτες όσο και το πολιτικό σύστημα βρίσκονται πάντα πίσω από κάθε τέτοια υπόθεση». Greg Palast: «Ναι, αλλά στην Ελλάδα ασκείται δίωξη εναντίον των θυμάτων»! Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Φυσικά, αφού οι τράπεζες και η κυβέρνηση έχουν το επάνω χέρι».

Greg Palast: «Τώρα μίλησες»!

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): «Τουλάχιστον βρήκαμε μια άκρη… Ανυπομονώ να διαβάσω το βιβλίο σου, Greg».”

english bar

It was just yesterday that it came to my attention this unbelievable interview of the journalist and writer Greg Palast to the MSNBC journalist Dylan Ratigan.

Besides all the shocking details that Palast describes, it is sad to realize that this interview was done on the15th of November 2011 and until now, 18 months later, Greek people completely ignore not only the interview itself but the real facts to whom it refers to.

I decided to reproduce this interview so that some more people can read it and think what we are going through…

My source was Greek internet site Ramnousia.

My Big Fat Greek Minister

O δημοσιογράφος του BBC Gred Palast γράφει αναφερόμενος σε έναν από τους διασημότερους Έλληνες πολιτικούς, τον Θεόδωρο Πάγκαλο, μερικά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, ενδεικιτκά για την πολιτική κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα.

Η απόδοση στα Ελληνικά είναι από το site www.iefimerida.gr στο άρθρο που δημοσιεύθηκε ΕΔΩ.

Το site του Greg Palast μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ.

Ακολουθεί το άρθρο:

“Δεν είναι και πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις τον Χοντρομπάσταρδο*¹ ανάμεσα σε ένα πλήθος από πανέμορφες Ρωσίδες, βιομήχανους και μιντιάρχες στο Eurasia Media Forum στο Καζακστάν (κάτι σαν καρναβάλι για τους ανατολίτες ολιγάρχες), γράφει ο δημοσιογράφος Γκρεγκ Πάλαστ για τον πρώην υπουργό σε ένα απίστευτα σκληρό άρθρο με τίτλο «Ετσι εκνεύρισα τον Πάγκαλο».

Γράφει ο Palast:

«Αν μη τι άλλο και οι δυο θέλαμε απεγνωσμένα καφέ και ήμασταν στην ίδια ουρά. Σε κάθε περίπτωση αποφεύγω να αναφέρομαι στο βάρος ενός ανθρώπου ή στην ηλικία του δεδομένων και των δικών μου μειονεκτημάτων. Αλλά ο συγκεκριμένος Χοντρομπάσταρδος το αποζητά. Είχα προσπαθήσει να βγάλω την εικόνα της κοιλιάς του από το μυαλό μου αλλά ένα απόκομμα των New York Times βάραινε την τσέπη μου καθώς αναφερόταν στα υποσιτισμένα παιδιά των δημοτικών σχολείων.

Ο Χοντρομπάσταρδος, ή αλλιώς Θεόδωρος Πάγκαλος, κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, θεωρεί ότι τα μικρά ελληνόπουλα πρέπει να σταματήσουν να πεινάνε. Όπως βλέπετε στην φωτογραφία κάτω ούτε εκείνος σφαδάζει από τον πόνο της πείνας. Ίσως να δείχνει ότι θα διπλώσει από τον πόνο από την δουλειά ή καλύτερα ότι δεν μπορεί να διπλώσει καθόλου.

Ο Πάγκαλος κατηγορεί τους εργαζόμενους ότι ευθύνονται για την πείνα και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία. Αλλά δεν είναι δικό του το λάθος και παρόλο που ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης που αντιμετώπισε τον πυρήνα της κρίσης γιατί να θεωρηθεί υπεύθυνος για οτιδήποτε;

Ο Υπουργός Πάγκαλος είναι πολύ αγαπητός ανάμεσα στους Ευρωπαίους τραπεζίτες, στους σπεκουλαδόρους, στην Άγκελα Μέρκελ γιατί στην ουσία είναι ο σκύλος που γαβγίζει για το μαντρί τους: Φωνάζει ότι η χώρα του κατέρρευσε απότομα γιατί το λάδι έρρεε άφθονο, οι τεμπελχανάδες οι Έλληνες δεν μπορούσαν να δουλέψουν για περισσότερες από τρεις ώρες την εβδομάδα και έπαιρναν σύνταξη όντας ακόμη έφηβοι ώστε να μπεκροπίνουν τοπικό ουζάκι.

Ο ίδιος επιμένει να καλεί τους Έλληνες να δεχθούν την οικονομική κατοχή, την ώρα που ένας στους τέσσερις δεν έχουν δουλειά. Για το αρχείο, οι Έλληνες δουλεύουν ετησίως 619 ώρες περισσότερο από τους Γερμανούς και πολλές περισσότερες από τους Βρετανούς ή τους Αμερικάνους.

Καθώς ήμασταν στην ουρά για τον καφέ λοιπόν, ο Χοντρομπάσταρδος μου λέει ότι όποιος αντιδρά στην λιτότητα είναι «φασίστας ή κομμουνιστής ή συνομωσιολόγος». Δεν μου εξήγησε βέβαια σε ποια από τις προαναφερθείσες κατηγορίες εντάσσεται ένας 11χρονος που λιποθυμά από την πείνα.

Για τον Πάγκαλο, την Μέρκελ, τα ανθρωποφάγα μίντια και τους σπεκουλαδόρους η Ελλάδα πήγε κατά διαόλου γιατί οι Έλληνες δεν μπορούσαν να καθίσουν σε μια καρέκλα και ήθελαν διακοπές. Αλλά υπάρχει και μια άλλη εξήγηση: η Ελλάδα είναι ένας τεράστιος τόπος εγκλήματος με τους εργαζόμενους να μην είναι οι θύτες αλλά τα θύματα – απατημένοι με τις κρατικές βιομηχανίες τους λεηλατημένες και τις καταθέσεις τους αποστειρωμένες από τα οικονομικά παιχνίδια.

Αλλά όταν πέρασαν από την δραχμή – που τόσο αγαπούσαν οι τουρίστες – στο ευρώ πείραξαν τα νούμερα του ελλείμματος. Γιατί το έκαναν αυτό; Γιατί το ευρώ είναι κάτι περισσότερο από νόμισμα. Είναι ένα πλέγμα νόμων και κανονισμών που απαγορεύει να υπάρχει χώρα με έλλειμμα πάνω από 3%.

Αυτό όμως είναι αδύνατο να γίνει σε μια περίοδο ύφεσης καθώς απαιτεί περικοπές δαπανών όταν αυτές είναι πιο απαραίτητες από ποτέ. Φοβούμενη λοιπόν η Ελλάδα ότι θα μείνει έξω από τον χορό του ευρώ στράφηκε στην Goldman Sachs. Εκείνη μαγείρεψε τα νούμερα για το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 400 εκατομμυρίων δολαρίων. Όταν όμως το κόλπο αποκαλύφθηκε το 2009 οι Έλληνες κλήθηκαν να πληρώσουν τα σπασμένα στους ομολογιούχους. Το ποσό ανερχόταν σε 14.000 δολάρια ανά οικογένεια.

Όταν ήμουν ερευνητής του αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης – την περίοδο που υπήρχε ακόμη δικαιοσύνη στις ΗΠΑ – θα είχαμε ονομάσει «απάτη των αγορών» το κόλπο με τα παράγωγα, θα είχαμε συλλάβει τους υπαίτιους ή στην καλύτερη των περιπτώσεων θα τους είχαμε αναγκάσει να επιστρέψουν την «μίζα».

Πρέπει λοιπόν να πληρώσει η Goldman Sachs; Όχι κατά τον Πάγκαλο που θεωρεί ότι το θύμα είναι εξίσου υπεύθυνο με τον θύτη κάτι που αποδεικνύεται από το «μαζί τα φάγαμε». Αλλά οι φωτογραφίες δείχνουν ότι μόνο ο Πάγκαλος, και όχι ο 11χρονος μαθητής του άρθρου των NYT, τα έφαγε όλα.

Θα πήγαινα για μεσημεριανό μαζί με τον Πάγκαλο για να καταλάβω ακριβώς τις απόψεις του αλλά έφυγε με έναν ρόγχο παχύδερμου όταν τον ρώτησα για τον πρώην πρωθυπουργό της Ισλανδίας που κατέληξε στην φυλακή επειδή υπέκρυψε παιχνίδια με την οικονομία της χώρας. Ίσως δεν ήθελε να φάμε παρέα γιατί τον ρώτησα εάν πιστεύει ότι πρέπει και αυτός να πάει στην φυλακή

*¹ Όνομα αντιήρωα στις ταινίες με τον Austin Powers

*Ο Greg Palast είναι πολυδιαβασμένος συγγραφέας και ερευνητής δημοσιογράφος για το BBC Newsnight και τον Guardian.
Πηγή: Vice.com

english bar

Journalist Greg Palast is writing about one of the most famous Greek politicians, some things that we all should know:

Monday, May 20, 2013 By Greg Palast for Vice Magazine

My Big Fat Greek Minister

It wasn’t too difficult picking out the Fat Bastard in the crowd of Russian models, craven moochers and media mavens. Besides, Fat Bastard and I were both desperate for coffee and heading for the same empty urn.

(We’d both signed on for Kazakhstan’s annual Eurasia Media Forum, a kind of Burning Man festival for Eastern oilgarchs and their media camp followers.)

Now, it is my policy never to mention an interlocutor’s weight, nor question the legitimacy of their birth, given my own vulnerabilities. (A would-be groupie told me, “You could do a few sit-ups, you know.” Yes, I know.)

But this particular Fat Bastard is asking for it. I had tried to put the belly of this beast out of my thoughts, but I still had a New York Times story folded in my pocket that begins:

ATHENS – As an elementary school principal, Leonidas Nikas is used to seeing children play, laugh and dream about the future. But recently he has seen something altogether different, something he thought was impossible in Greece: children picking through school trash cans for food; needy youngsters asking playmates for leftovers; and an 11-year-old boy, Pantelis Petrakis, bent over with hunger pains.

Fat Bastard – or Theodoros Pangalos, thinks the little Greek kiddies should stop belly-aching. Pangalos, as you can see from the photo below, is not bent over with hunger pains. In fact, he looks more likely to be bent over with labour pains, but in truth he probably just can’t bend over at all.

Pangalos is best known for blaming the working people of Greece for the horror and the hunger among the ruins of what was once Greece’s economy. However, it is, of course, not his fault; until last year, and through the core of the crisis, he was just Greece’s Deputy Prime Minister – why should he be held accountable for anything?

Minister Pangalos is much loved by Europe’s banking chieftains, by vulture speculators and by Prussian President Angela Merkel because they’ve got themselves a gigantic Greek who will mouth their mantra: that his nation’s sudden collapse can be blamed squarely on olive-pit-spitting, lazy-ass Greeks who won’t work more than three hours a week, then retire while they’re still teenagers to swill state-subsidised ouzo.

Pangalos leads the Fifth Column of Greeks calling to accept Germany’s terms of economic surrender: austerity, meaning cuts in food allowances, in pensions, in jobs. As of this week, more than one in four Greeks (27 percent) are out of work.

While we hunted for caffeine, Fat Bastard told me that anyone who complains about the austerity diktat, “Is a fascist or a communist or a conspiracy theorist.” He didn’t tell me which of these three categories the 11-year-old kids complaining of hunger pains fell into.

Just for the record, those Greeks who can get a job, work 619 more hours per year (see table) than the average German (and way, way more than Britons or Americans as well).

But in the world according to Pangalos, Merkel and poobahs of the media, Greece went to hell in a handbag because the entire nation suddenly turned into work-shirking grifters.

But there’s another explanation for wrack and ruin: Greece is a crime scene. And its working people are not the perpetrators of the crime, they are the victims – scammed, defrauded, their national industries looted and their treasury drained by financial flim-flam.

Ιn 2001, Greece dropped the drachma for the euro. The drachma was good enough for Aristotle and very good for tourism, Greece’s main industry. But when sun-and-fun was re-priced in euros, tourists swam across the Adriatic for kofte meatballs priced in dirt-cheap Turkish lira. Pre-euro tourist visits to Greece outnumbered those to Turkey by millions; but by last year, it was the just the opposite, with two-thirds of tourists tanning in Turkey.

With its Treasury bleeding hard currency, the government of Minister Pangalos’ PASOK joined together with the opposition in a complex international currency kiting operation to conceal the losses from the public and, most importantly, from the European Central Bank.

Why the cover-up of the deficit? The answer is that the euro is more than a currency: it is a straitjacket, a set of constricting rules that, for example, prohibit any euro nation from running a deficit of more than 3 percent of GDP.

That’s impossible in a recession – not to mention plain insane – as it requires cutting public spending when spending is needed most. The USA, China, Brazil, India – the nations that pulled the world from depression’s brink – all ran deficits way over the nutty 3 percent cap. I asked finance wiz Nomi Prins to calculate America’s debt-to-GDP ratio using euro rules, and she estimates that Obama’s deficits are now way down from recession’s peak – to 10.2 percent of GDP.

Greece, fearing expulsion from the euro loony bin, turned to Goldman Sachs. For a mere $400 million in fees, plus golden sacks of ill-gotten trading gain, the investment bank was willing to cook the nation’s books via a complex set of derivatives transactions. [For the particulars of the derivatives con, see How Goldman Sacked Greece.]

Since the con was busted open in 2009, the Greek public has had to pay cheated bondholders a premium to insure against default of the nation’s debts. The credit default insurance costs an average of $14,000 (£9,218) per family per year.

When I was a racketeering investigator working with the US Justice Department, in the days when we pretended America still had justice, we would have called the derivatives trick a “fraud on the market”. We’d handcuff the perpetrators, lock ’em up, or, at the least, make them cough up their purloined profits.

So, should Goldman pay up? Not according to Pangalos, because – in the worldview of our rulers – the victims of the scam are as guilty as the victimisers. Pangalos even put it into a famous (or infamous) motto: mazi-ta-fagame. That’s Greek for “We all ate it together”.

But the visible evidence suggests Pangalos, not Pantelis – the kid doubled over with stomach pain – ate all the pies.

The mass privatisation of public property at wiener schnitzel prices has German speculators dipping in their spoons as well, though the Federation of German industry is complaining about Greece’s own “princes” gobbling up the assets.

I was going to invite Minister Pangalos to lunch to test his theories, but he left in a pachydermic huff when I asked him about Geir Haarde. Haarde, the former Prime Minister of Iceland, was found guilty of concealing his knowledge of the trickery used by Iceland’s banks before they melted that nation’s finances.

I asked Fat Bastard, “Do you think you should be in prison for” similar conduct in the Greek government?

Maybe that’s why Minister Pangalos didn’t want to go to lunch with me.”

Competitiveness… my ass

Η «ανταγωνιστικότητα»… αυτό είναι που μας καίει τελικά. Ξαφνικά, μάθαμε ότι η Ελλάδα δεν είναι ανταγωνιστική με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης και πρέπει να γίνει πιο ανταγωνιστική.

Τώρα λοιπόν όλοι, Έλληνες και ξένοι πολιτικοί, ασχολούνται με το πώς η Ελλάδα θα γίνει πιο ανταγωνιστική, ώστε να προσελκύσει επενδύσεις και να έρθει ο πλούτος πίσω…

Είναι καιρός τώρα που σκέπτομαι πόσο ανόητους μας θεωρούν εκείνοι που λαμβάνουν τις αποφάσεις…

Για να γίνει η Ελλάδα «ανταγωνιστική», θα πρέπει να υπάρχει ένα συμφέρον υπόβαθρο, ένα φιλικό περιβάλλον, για εκείνους που θέλουν να επενδύσουν, ώστε να αποφασίσουν να έρθουν να φτιάξουν τις επιχειρήσεις τους στην χώρα μας. Αυτό βέβαια δεν είναι πολύ απλό, για όσους γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα.

Τα πράγματα για όσους θέλουν να επενδύσουν στην Ελλάδα, ήταν και είναι εχθρικά. Οι προϋποθέσεις είναι όλες εναντίων των επενδυτών και το μόνο στοιχείο στο οποίο έγιναν σημαντικές αλλαγές ήταν οι αμοιβές των εργαζομένων. Ίσως πριν πέντε χρόνια, οι αμοιβές των εργαζομένων στην Ελλάδα να ήταν υψηλές (κάτι το οποίο ελέγχεται…) πάντως δεν ήταν αυτός ο λόγος για τον οποίο δεν γίνονταν επενδύσεις στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει:

-Την ακριβότερη βενζίνη στην Ευρώπη

-Απουσία σοβαρών υποδομών σε τρένα

-Απουσία σοβαρού δικτύου δρόμων

(Η μεταφορά προϊόντων είναι προβληματική)

-Πολύ μεγάλο συντελεστή ΦΠΑ, 23%

-Πολύ υψηλή φορολογία στις επιχειρήσεις

-Ασταθές φορολογικό καθεστώς

-Αποτελεί το πεδίο των πειραμάτων των οικονομολόγων της Ευρώπης ώστε να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση

Καθώς όλα τα παραπάνω δεν αλλάζουν (προς το καλύτερο) είναι παράλογο για κάποιον ξένο επιχειρηματία να έρθει στην Ελλάδα, για να επενδύσει.

Το συμπέρασμα είναι απλό:

«Η Ελλάδα, ούτε ήταν, ούτε είναι και, εάν δεν συμβεί κάτι το εντελώς απρόβλεπτο, δεν πρόκειται να γίνει, χώρα φιλική προς επενδυτές.»

 

Εδώ λοιπόν γεννιέται το ερώτημα: ποιος είναι ο λόγος που όλοι μιλούν για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας…?

 

Πιθανώς οι απαντήσεις να είναι πολλές, όμως εγώ πιστεύω ξεκάθαρα ότι στόχος εκείνων που μιλούν για αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας, είναι η εξαθλίωση και η πλήρης υποταγή των Ελλήνων και τελικά η μεταμόρφωσή τους σε τριτοκοσμικούς εργάτες.

 

Εάν δούμε τα πράγματα με προσοχή, θα δούμε ότι στο βωμό της «ανταγωνιστικότητας» το μόνο που έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια είναι να μειωθούν οι μισθοί και να χαθούν πολλές χιλιάδες θέσεις εργασίας. Το δεύτερο, σαφώς και δεν ευνοεί την ανταγωνιστικότητα, όμως προέκυψε από τις καταστάσεις… Βολεύει όμως, διότι στο φόβο της ανεργίας, ο εργαζόμενος συμβιβάζεται ευκολότερα με τον χαμηλό μισθό που του προτείνεται…

 

Ας δούμε τώρα τι σημαίνει «ανταγωνιστικότητα» για τους έλληνες και ξένους που λαμβάνουν αποφάσεις για το μέλλον της Ελλάδας: Ο έλληνας θα πρέπει να ζει με €350 το μήνα και τότε θα μπορεί να εργάζεται στο εργοστάσιο κάποιας πολυεθνικής που θα έχει επιλέξει την Ελλάδα διότι θα έχει φθηνούς εργάτες, αποβλακωμένους και αμόρφωτους, «έτσι όπως πρέπει» ώστε να μην δημιουργούν προβλήματα. Φυσικά, οι εργάτες αυτοί, δεν πρέπει να έχουν δικαιώματα, ωράριο, ζωή.

 

Το θέμα βέβαια είναι ότι, όπως εξήγησα και παραπάνω, ούτε αυτό είναι δυνατό, διότι δεν φτάνει μια χώρα να έχει φθηνούς εργάτες μόνο. Πρέπει να έχει και υποδομές.

 

Το αποτέλεσμα όλων αυτών των κοινωνικών διεργασιών που έγιναν τα τελευταία χρόνια, είχε ένα και μόνο αποτέλεσμα, την εξαθλίωση των ελλήνων εργαζομένων που έδωσε τη δυνατότητα στους έλληνες επιχειρηματίες να επιχειρούν πλέον με πολύ, μα πολύ χαμηλότερο εργατικό κόστος! Αυτοί είναι οι μόνοι που ωφελήθηκαν!

english bar

“Competitiveness”… this is our most urgent concern. Suddenly, we found out that Greece is not as competitive as the rest of Europe and now it must become more competitive.
So now everyone, both Greek and foreign politicians, are concerned thinking how Greece will become more competitive in order to attract investments and…
It is some time that I think how stupid, politicians, think we are…
For Greece to be “competitive”, there should be an advantageous ground, creating a friendly environment for those who want to invest, so that they will decide to come and build their business in our country. This is not so simple, for those who know what is happening in Greece.
Situation for those who want to invest in Greece, is hostile. Conditions are all against the investor and the only element in which significant changes were made is wages. Maybe five years ago, the salaries of workers in Greece have been high (which is debatable …) however this was not the reason why there were no investments in Greece.
Greece is a country that has:
-The most expensive petrol in Europe
-Absence of serious infrastructures on trains
-Absence of serious road network
(The transfer of goods is problematic)
-Very high VAT rate of 23%
-Very high taxes on businesses
-Unstable-tax regime
-Is the experiment field of economists in Europe to address the financial crisis
As all the above do not change (for the better) is absurd for a foreign entrepreneur to come to Greece to invest.
The conclusion is simple:
“Greece never was, nor is, unless something completely unpredictable happens, a country friendly to investors.”

So here the question arises: what is the reason that everyone is talking about increasing the competitiveness of Greece …?

Probably the answers are many, but I believe clearly that the aim of those who talk of increasing the competitiveness of Greece, is the misery and the complete subjugation of the Greeks and eventually their transformation into Third World workers.

If you look at things carefully, you will see that on the name of “competitiveness” all that has happened in recent years, is reduced wages and loss several thousand jobs. The second, is clearly not conducive to competitiveness, but arose from situations … however very convenient, because under the fear of unemployment, the worker easily reconciles with the low salary offered…

Now let’s see what is “competitiveness” for the Greeks and foreigners who make decisions about the future of Greece: The Greeks will have to live on € 350 a month and then they can work in the factory of a multinational company that has chosen Greece because it has cheap labor, besotted and uneducated, “as it should” not to create problems. Of course, these workers should not have rights, labor time, life.

The important thing is that, as explained above, this is not possible, because to have cheap labor alone is  not enough to attract businesses. There are more things needed.

The result of all these social processes conducted in recent years, had a single effect, the misery of Greek workers, that enabled the Greek businessmen to operate with much, much lower labor cost! They are the only ones who benefited from this situation! Logo KK